تشریح المطالب؛ شرح فارسی بر مکاسب - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٧٧ - استدلال مرحوم مصنف بر حرمت تشبيب

الف: لازمه آن تفضيح و آشكار نمودن صفات زن مزبور مى‌باشد.

ب: تشبيب موجب هتك حرمت زن مى‌باشد.

ج: بواسطه آن زن اذيّت و آزار مى‌شود.

د: تشبيب سبب مى‌شود تا فسّاق بطرف زن مزبور تماس پيدا كرده و مزاحم وى شوند.

ه: پس از تشبيب بر زن و اهلش نقص وارد مى‌گردد فلذا افرادى كه صاحب غيرت و حميّت هستند هرگز راضى نبوده كه ديگرى متذكّر عشق برخى از دختران يا خواهران بلكه مخدّراتى كه نسبت بعيد و دورى با او دارند بشود.

مناقشه مرحوم مصنّف در ادلّه تحريم تشبيب‌

مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

انصاف اينستكه هيچيك از وجوه مذكور براى اثبات تحريم تشبيب كافى نبوده مضافا باينكه جملگى اخصّ از مدّعا مى‌باشند زيرا گاهى هيچيك از اين وجوه در خارج تحقّق نيافته ولى درعين‌حال تشبيب محقّق بوده و محكوم بحرمت مى‌باشد، بلكه مى‌توان گفت:

نسبت بين تشبيب و امور مذكور عموم و خصوص من وجه است چه آنكه تشبيب نسبت به هسمر بسا موجب تحقّق اكثر امور مذكور بوده ولى معذلك حرام نيست.

استدلال مرحوم مصنّف بر حرمت تشبيب‌

سپس مرحوم مصنّف مى‌فرمايند:

ممكنست بر حرمت تشبيب بتوان به وجوه و امور ذيل استدلال نمود:

١- عموماتيكه بر حرمت لهو و باطل دلالت دارند.

٢- ادلّه‌اى كه بر حرمت فحشاء دلالت دارند.